Inlenersaansprakelijkheid uitgelegd: wat je opdrachtgever riskeert en hoe je bureau dat wegneemt in 2026

Draagt jouw bureau de loonheffingen of de omzetbelasting niet af, dan kan de Belastingdienst de rekening neerleggen bij het bedrijf waar je kandidaten werken. Dat is inlenersaansprakelijkheid. Voor jouw opdrachtgever is het een financieel risico dat buiten zijn zicht ontstaat, en daarom staat dit dossier bij inkoop bovenaan de lijst. Dit artikel legt uit hoe de aansprakelijkheid werkt, welke bedragen erbij horen, wanneer je opdrachtgever volledig gevrijwaard is en hoe je dat als bureau tot een voordeel maakt.

Wat is inlenersaansprakelijkheid?

Inlenersaansprakelijkheid is de regel dat een bedrijf dat personeel inleent hoofdelijk aansprakelijk kan worden gesteld voor de loonheffingen en, in veel gevallen, de omzetbelasting die de uitlener over dat personeel verschuldigd is. Draagt de uitlener niet af, dan kan de Belastingdienst zich rechtstreeks tot de inlener wenden. De inlener heeft dan een schuld die hij zelf nooit is aangegaan en waar hij geen zicht op had.

De regel geldt bij terbeschikkingstelling van arbeid: jouw kandidaat werkt onder leiding en toezicht van de opdrachtgever, terwijl jouw bureau de werkgever blijft en dus de loonheffingen afdraagt. Dat is de klassieke uitzend-, detacherings- en payrollsituatie. Wie het onderscheid tussen die vormen scherp wil hebben, vindt dat terug in het overzicht van werving en selectie, detachering, uitzenden en payrolling. Bij werving en selectie draag je iemand over aan de opdrachtgever en speelt inlenersaansprakelijkheid geen rol, omdat de kandidaat daar zelf in dienst komt.

Het is verstandig om te zien wat dit voor de verhouding met je klant betekent. Het risico ligt juridisch bij hem, maar het ontstaat volledig binnen jouw administratie. Een inkoper kan dat niet controleren aan de hand van jouw offerte, dus hij controleert het aan de hand van je papieren. Dat verklaart waarom aanbestedingen en leveranciersintakes standaard vragen naar een SNA-registratie, een g-rekening en een verklaring betalingsgedrag. Wie die stukken niet paraat heeft, valt af voordat het over tarief of kwaliteit gaat.

De aansprakelijkheid staat verder los van de vraag of je je aan de arbeidsrechtelijke regels houdt. De Waadi en de inlenersbeloning gaan over wat de kandidaat krijgt. Inlenersaansprakelijkheid gaat over wat de fiscus krijgt. Twee verschillende sporen, met twee verschillende controleurs.

Inlenersaansprakelijkheid versus ketenaansprakelijkheid

De twee begrippen worden door elkaar gebruikt, maar ze horen bij verschillende manieren van samenwerken. Ketenaansprakelijkheid geldt bij aanneming van werk: een opdrachtgever besteedt een werk uit aan een aannemer, die schakelt een onderaannemer in, en die weer een volgende. Elke schakel in die keten kan aansprakelijk worden gesteld voor de loonheffingen van de schakels daaronder. Inlenersaansprakelijkheid geldt bij het ter beschikking stellen van arbeidskrachten en strekt zich ook uit tot de omzetbelasting.

Voor jouw bureau is vooral de doorleensituatie belangrijk. Zodra je een piek opvangt door zelf mensen in te huren bij een collega-bureau, ben je op dat moment inlener. Je loopt dan hetzelfde risico dat je eigen opdrachtgevers bij jou proberen af te dekken: gaat het collega-bureau over de kop met een fiscale schuld, dan kan de Belastingdienst bij jou aankloppen voor de loonheffingen over die uren. Dat gebeurt vaker dan bureaus verwachten, omdat doorlenen zelden als inkoop wordt behandeld en vaak per mail of telefoon geregeld wordt.

De keten kent geen bovengrens. Leent bureau A uit aan bureau B, dat doorleent aan bureau C, dat de kandidaat bij de eindklant plaatst, dan kan de fiscus in beginsel elke schakel aanspreken. Rechters kijken daarbij wel naar de zorgvuldigheid van de ontvanger: in 2026 zijn er meerdere uitspraken geweest waarin een aansprakelijkstelling sneuvelde omdat de Belastingdienst zelf onvoldoende zorgvuldig had gehandeld. Dat is geen vrijbrief, wel een teken dat de regel niet automatisch tot betalen leidt.

Praktisch komt het hierop neer: behandel doorlenen als inkoop. Vraag dezelfde stukken op die jouw klanten bij jou opvragen, en stort ook zelf op de g-rekening van je leverancier. Zo houd je je eigen positie zuiver.

De g-rekening: 25 procent, of 20 procent bij verlegde btw

Een g-rekening is een geblokkeerde bankrekening op naam van de uitlener. Het saldo mag alleen worden gebruikt om loonheffingen en omzetbelasting aan de Belastingdienst te betalen of om door te storten naar de g-rekening van een volgende schakel. De inlener maakt een deel van het factuurbedrag niet naar de gewone rekening over, maar naar die geblokkeerde rekening, en is voor dat bedrag gevrijwaard.

Het gangbare percentage is 25 procent van het factuurbedrag inclusief btw. Geldt voor de opdracht de verleggingsregeling, dan staat er geen btw op de factuur en is 20 procent het gebruikelijke percentage. Die verlegging is verplicht bij fysieke werkzaamheden aan onroerende zaken of schepen in onder meer de bouw, de scheepsbouw, de schoonmaak en het hoveniersbedrijf. Let op: deze percentages zijn afspraken uit de vrijwaringspraktijk, geen wettelijk voorschrift. De Belastingdienst kijkt uiteindelijk naar het loonkostenbestanddeel van de factuur, dat bij arbeidsintensief werk hoger kan uitvallen.

Voor jouw bureau heeft dit een cashflowkant die makkelijk over het hoofd wordt gezien. Een kwart van elke factuur komt binnen op een rekening waar je niets anders mee kunt dan belasting betalen. Dat geld telt niet mee voor je lopende verplichtingen en verergert de kloof die in het artikel over werkkapitaal in de uitzendbranche wordt uitgerekend. Je kunt een overschot op de g-rekening laten deblokkeren, maar dat kost tijd en aandacht en gebeurt in de praktijk te laat.

Reken die blokkade daarom mee in je financieringsbehoefte, en niet pas op het moment dat je bank ernaar vraagt.

De disculpatieregeling: volledige vrijwaring

Storten op de g-rekening dekt maar een deel van het risico. Wil je opdrachtgever volledige vrijwaring, dan moet hij een beroep kunnen doen op de disculpatieregeling. Die regeling stelt eisen aan jullie allebei tegelijk, en juist daarom is het slim om ze zelf te kennen.

Aan jouw kant: je bureau voldoet aan NEN 4400-1 of NEN 4400-2 en staat ingeschreven in het register van Stichting Normering Arbeid. Je facturen vermelden het nummer of kenmerk van de overeenkomst, het tijdvak of de tijdvakken waarop de factuur ziet en een omschrijving of kenmerk van het werk. Aan zijn kant: hij stort het juiste percentage op je g-rekening en zijn administratie is zo ingericht dat de overeenkomstgegevens, de manurenadministratie van de ingeleende krachten en de gedane betalingen direct herleidbaar zijn.

Daarnaast geldt een algemene uitweg: er is geen aansprakelijkheid als aannemelijk is dat het niet betalen van de belasting niet te wijten is aan de uitlener en evenmin aan de inlener. Dat is een zware toets, maar hij bestaat.

SNA-keurmerk en de weg naar de Wtta

Het SNA-keurmerk is het bewijsstuk waar dit hele dossier om draait. Het is gebaseerd op NEN 4400-1 voor in Nederland gevestigde ondernemingen en NEN 4400-2 voor buitenlandse. Een geaccrediteerde inspectie-instelling controleert periodiek of je loonadministratie, je afdrachten en je identiteitsvaststelling op orde zijn. Sta je in het register, dan kan je opdrachtgever dat zelf online verifiëren en heb je in principe recht op disculpatie.

De norm is de laatste jaren aangescherpt op precies het punt dat bureaus onderschatten: het zelf inlenen en uitbesteden van werk. Wie werk doorzet naar een derde moet aantonen dat ook die schakel voldoet. Sinds 2026 is het keurmerk bovendien uitgebreid met modules voor bemiddeling van zelfstandigen, wat samenhangt met de handhaving op schijnzelfstandigheid die in het artikel over de Wet DBA aan bod komt.

Daarachter staat de Wet toelating terbeschikkingstelling arbeidskrachten. Die treedt op 1 januari 2027 in werking en maakt toelating verplicht voor iedereen die arbeidskrachten ter beschikking stelt, met een waarborgsom van 100.000 euro en een normenkader dat sterk lijkt op NEN 4400. De volledige tijdlijn, inclusief de vooraanmelding en de aanvraagperiode, staat in het artikel over de Wtta en de toelatingsplicht.

Het keurmerk staat of valt met de administratie eronder. Een inspecteur die je urenregistratie niet kan herleiden naar een tijdvak en een overeenkomst, keurt niet af op je bedoelingen maar op je dossier. Datzelfde geldt voor de kandidaatgegevens waar die uren aan hangen: staan naam, contract en identiteitsvaststelling versnipperd over drie systemen, dan kost elke inspectie onnodig veel handwerk. Bij Spadework zien we dat bureaus met een schoon en ontdubbeld kandidaatbestand die controles merkbaar sneller doorlopen.

De praktische conclusie voor 2026: een bureau dat nu SNA-gecertificeerd raakt, lost twee problemen tegelijk op. Het geeft opdrachtgevers vandaag hun vrijwaring en het legt het grootste deel van het werk voor de toelating alvast vast. Wachten tot eind 2026 betekent concurreren om inspectiecapaciteit met iedere andere uitlener die hetzelfde uitstelde.

Welke stukken je opdrachtgever van je vraagt

Leveranciersintakes bij grotere opdrachtgevers volgen bijna altijd dezelfde lijst. Je wint tijd door die map compleet klaar te hebben staan voordat er iemand om vraagt, want de doorlooptijd zit niet in het invullen maar in het achteraf opvragen. Bij bureaus die dit goed hebben ingericht ligt er een vaste map met de vijf stukken hieronder, met per stuk een eigenaar en een vervaldatum.

De verklaring betalingsgedrag verdient aparte aandacht. Je vraagt hem aan bij de Belastingdienst en hij bevestigt dat je op dat moment je aangifte- en betalingsverplichtingen bent nagekomen. De aanvraag kan tegenwoordig online en de behandeling duurt momenteel ongeveer twee weken. Een verklaring is een momentopname, geen garantie voor de toekomst, dus opdrachtgevers vragen hem periodiek opnieuw op.

De urenadministratie is het stuk waar de meeste bureaus op vastlopen. Niet omdat de uren ontbreken, maar omdat ze niet herleidbaar zijn naar één kandidaat, één overeenkomst en één tijdvak tegelijk. Een inlener die zijn disculpatie wil onderbouwen, heeft precies die drie-eenheid nodig. Zorg dus dat je kandidaatdossier en je urenregistratie op dezelfde persoon uitkomen, ook als iemand twee keer in je systeem staat.

Let bij het bewaren van identiteitsdocumenten op de spanning met de privacyregels. Wat je moet bewaren en hoe lang, staat in het artikel over bewaartermijnen voor kandidaatdata.

Aansprakelijkheid als verkoopargument

Inkopers gebruiken dit dossier als filter. Wie het compleet en ongevraagd aanlevert, komt sneller door de intake en wint vaker een plek op de leverancierslijst. Behandel het dus niet als administratieve last maar als onderdeel van je aanbod.

Dat werkt door in je acquisitie. Een bedrijf dat groeit, fuseert of een vestiging opent, gaat opnieuw inkopen en stelt op dat moment de leverancierslijst samen. Spadework maakt zulke bewegingen zichtbaar bij organisaties die je zelf aanwijst, zodat je aanschuift op het moment dat de lijst nog open is in plaats van een jaar later. Bureaus die met Spadework werken combineren dat met een compleet leveranciersdossier: het signaal geeft het moment, de map geeft de doorgang. Hoe je dat proces inricht, staat in het artikel over nieuwe opdrachtgevers vinden. Jij kent deze mensen. Jij ziet ze op tijd. Jij bepaalt wat je ermee doet.

Veelgestelde vragen

Lees ook